Tłumaczenia

Ostatnie zagadnienie związane z tłumaczeniem polskich nazw geograficznych na język angielski dotyczy stosowania znaków diakrytycznych. Czy polskie ś, ą, ł itd. powinny się pojawiać w tekście angielskim (niewątpliwie utrudniając lekturę angielskojęzycznemu czytelnikowi), czy nie?

Moim zdaniem zdecydowanie tak - są to pełnoprawne litery, niezbędne do zapisania określonych głosek w języku polskim, a to, że przeciętny Brytyjczyk czy Amerykanin łamie sobie język, kiedy ma przeczytać np. Łódź, nie jest żadnym argumentem za wyrzuceniem diakrytyków z naszego alfabetu. Przeciętny Polak (Francuz, Niemiec itd.) też ma problemy np. z angielskim Thwaite czy Alcester, a mimo to nikt nie postuluje zapisywania tych nazw w jakiejś uproszczonej wersji. Read the rest of this entry »

Przez “nazwy lokalne” rozumiem określenia form topograficznych, które są charakterystyczne dla jakiegoś regionu Polski i często pojawiają się w nazwach geograficznych. Dwa najbardziej znane przykłady to hala i połonina. Według słowników angielskimi odpowiednikami tych słów są mountain pasture lub alpine meadow, ale w nazwach własnych zachowamy je w wersji polskiej: Read the rest of this entry »

Ta popularna nazwa sprawia duże kłopoty w tłumaczeniu. Bardzo często wystarczy napisać po prostu Gdańsk, która to nazwa jest łatwo rozpoznawalna dla obcokrajowców. Jeżeli z jakichś względów chcemy podkreślić, że mowa o aglomeracji składającej się z trzech odrębnych miast, możemy użyć terminu Tri-City, nieskończenie zgrabniejszego niż proponowane przez Read the rest of this entry »

O tłumaczeniu nazw regionów powiedzieliśmy już sporo. Jak pamiętamy, kilka z nich ma angielską pisownię, inne zaś pozostawiamy w pisowni polskiej (Podhale, Kujawy, Roztocze, Ziemia Lubuska itd.). W przypadku nazw zakończonych na -szczyzna, oznaczających ogólnie ziemie wokół jakiegoś dużego ośrodka miejskiego, postępujemy z kolei tak: Read the rest of this entry »

Bardzo skomplikowanym terminem geograficznym okazuje się kotlina. Zarówno słownik Stanisławskiego, jak i Fisiaka (Collins), nie mówiąc o innych, mniejszych wydawnictwach, podają jako jego angielski odpowiednik słowo valley. Z tego szeregu wyłamuje się jedynie bardzo dobry Słownik ochrony środowiska i ochrony przyrody Krzysztofa Czekierdy, który twardo obstaje przy słowie basin. Aby ustalić, kto ma rację, poszukajmy na mapie Europy innych dużych kotlin i sprawdźmy, jak zwą się one po angielsku. Najłatwiej znaleźć je w Niemczech i Czechach: Read the rest of this entry »

Jak już zauważyliśmy wyżej, w nazwach parków zasadniczo nazwę przymiotnikową przekształca się z powrotem w rzeczownik, od którego ów przymiotnik powstał, chyba że pochodzenie nazwy jest bardzo skomplikowane. Piszemy zatem: Read the rest of this entry »

Słowo zalew jest nieco podchwytliwe, ponieważ może się odnosić albo do zamkniętej zatoki morskiej, albo do sztucznego zbiornika wodnego. W pierwszym przypadku angielskie nazwy wyglądają tak:

Zalew Szczeciński - the Szczecin Lagoon,
Zalew Wiślany - the Vistula Lagoon,
Zalew Kamieński - the Kamieński Lagoon,
przy czym ta ostatnia jest tylko propozycją, jako że wszystkie znane mi źródła angielskie milczą na ten temat. Za taką właśnie pisownią przemawia z jednej strony analogia do nazw jezior, a z drugiej to, że jedyna sensowna alternatywa - the Kamień Pomorski Lagoon - byłaby kłopotliwa w użyciu i bardzo odległa od oryginalnej formy przymiotnikowej (z którą obcokrajowiec może przecież zetknąć się np. na mapach). Read the rest of this entry »

Nazwy zatok (których skądinąd mamy w Polsce raptem trzy) tłumaczymy rzeczownikiem:

Zatoka Gdańska - the Gulf of Gdańsk,
Zatoka Pucka - the Gulf of Puck,
Zatoka Pomorska - the Gulf of Pomerania (ale niektóre źródła lansują nazwę Pomeranian Bay).